Implantologia interwencyjna. Natychmiastowe obciążenie oraz “prosta” augmentacja horyzontalna z użyciem alograftu BioBank

Kluczowe dane:

  • Profil pacjenta: Kobieta, przyjezdna, średnia higiena jamy ustnej (niestosująca się rygorystycznie do zaleceń)
  • Zęby: 15 i 24
  • Wskazanie: Złamanie korzeni w różnych odstępach czasowych
  • Rozwiązanie: Implantacja natychmiastowa (24), “prosta” augmentacja horyzontalna (15)

lek. dent. Przemysław Fiedorczuk

Absolwent Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. W obszarze stomatologii wykonuje zabiegi z zakresu implantologii, protetyki i chirurgii stomatologicznej. W codziennej pracy kładzie nacisk na stosowanie nowoczesnych rozwiązań mających na celu podniesienie komfortu pacjenta przy jednoczesnym zachowaniu jak najwyższych wartości estetycznych.

Wyzwanie kliniczne: Pacjentka zgłosiła się ze złamaniem korzeni zębów 15 i 24, do których doszło w różnych odstępach czasowych. Z uwagi na fakt, że pacjentka jest osobą przyjezdną, charakteryzującą się średnią higieną jamy ustnej i niestosującą się ściśle do zaleceń pooperacyjnych, głównym celem było sprawne przeprowadzenie implantacji, która zminimalizuje liczbę wizyt i wizualnie zabezpieczy braki zębowe.

Plan i przebieg leczenia Procedurę dopasowano do specyficznych warunków lokalnych w obu lokalizacjach:

  • Pozycja 24 (Natychmiastowe obciążenie): Zaplanowano i wykonano ekstrakcję złamanego korzenia, natychmiastową implantację oraz augmentację alograftem przestrzeni pomiędzy blaszką przedsionkową a implantem, zakończoną natychmiastowym obciążeniem.
  • Pozycja 15 (Śródzabiegowa zmiana planu): Ząb usunięty wcześniej w innym gabinecie. Na podstawie obrazu CBCT zaplanowano początkowo “prostą” implantację. Jednak po odsłonięciu płata i wyłyżeczkowaniu znacznej ilości tkanki ziarninowej podjęto decyzję o śródzabiegowej zmianie planu. Wykonano “prostą” augmentację horyzontalną z użyciem alograftu BioBank, celowo rezygnując z klasycznego, bardziej inwazyjnego protokołu GBR, aby dopasować zabieg do możliwości gojenia i profilu pacjentki.

Ostateczny rezultat: Przypadek doskonale obrazuje najwyższej jakości właściwości przebudowy alograftu w kość własną pacjenta – bez pozostawiania widocznych granulek, które często obserwuje się przy użyciu ksenograftów. Zmodyfikowana augmentacja horyzontalna zagwarantowała wybitne warunki gojenia oraz odpowiednią szerokość wyrostka pod stabilną implantację.